سلام ای غروب غریبانه دل
سلام ای طلوع سحرگاه رفته
سلام ای تمام لحظه های جدایی
خداحافظ ای شعر شبهای روشن
خداحافظ ای آبی روشن عشق
خداحافظ ای عطر شعر شبانه
خداحافظ ای همنشین همیشه
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته
تو تنها نمی مانی ای عمر بی من
تو را میسپارم به دلهای خسته
تو را میسپارم به مینای متنها
تو را میسپارم به دامان دریا
اگر شب نشینم اگر شب شکسته
تو را میسپارم به رویای فردا
به شب میسپارم تو را تا نسوزد
به دل میسپارم تو را تا نمیری
اگر چشمه وای از غم نخشکد
اگر روزگار این صدا را نگیرد
خداحافظ ای برگ و بار دل من
خداحافظ ای سایه سار همیشه
اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم
خداحافظ ای بهاره همیشه
خداحافظ ای برگ و بار دل من
وقتی خورشید توی موجا گم شد
ماه میشه فانوس تمام دریا
چراغ شبا نقره ای
موجای دریا نقره ای
وقتی خورشید توی موجا گم شد
ماه میشه فانوس تمام دریا
ماهی نقره ای شبها منم
عمر من موج و دریا پیرهنم
اگه مهتاب چراغ دریا شده
اگه موجا دست رنگیه ماه
اگه ماهی نقره ای همه از طلای خورشید
که رفته و گم شده توی عمق آب
چراغ شبا نقره ای
موجای دریا نقره ای
پولک ماهی نقره ای نقره ای
من دیگه خسته شدم بس که چشام بارونی
از ذلم تا کی فضای قصه رو مهمونی
من دیگه بس برام تحمل این همه غم
بس جنگ بی ثمر میون هر زیاد کم
وقتی فایده ای نداره غصه خوردن واسه چی
واسه عشقای تو خالی ساده مردن واسه چی
نمی خوام چوب حراجی به قلبم بزنم
نمیخوام گناه بی عشقی بیفته گردنم
نمی خوام دربدر پیچ و خم این جاده شم
واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم
یا یه موجود کم و پر افاده شم
واستا دنیا واستا دنیا من میخوام پیاده شم
همه حرف خوب میزنن اما کی خوب این وسط
بد و خوبش به شما ما که رسیدیم ته خط
قربونت برم خدا چقدر غریبی رو زمین
آره دنیا ما نخواستیم دل با خودت بگیر
نمیخوام دربدر پیچ و خم این جاده شم
واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم
این همه چرخیدی و چرخوندی آخرش چی شد
اون بلیط شانست بگو قسمت کی شد
همه درویش همه عارف جای عاشق پس کجاست
این همه طلسم جای خوش تو کجاست
چند کیک روی شمع میگذارم!
تا مبادا
یک سال دیگر
با یک فوت ...
دود شود!!!!
یک عمر از این شاخه به آن شاخه پریده ام
نه پشیمانم٬ نه خسته.
هنوز درختهای بی شماری می شناسم
که شاخه سارشان٬
ابدیت را تداعی می کنند.